Στα τέλη Αυγούστου συμβαίνει κάτι που είναι δύσκολο να εξηγηθεί με λόγια.
Δεν είναι ακριβώς μελαγχολία. Ούτε βιασύνη. Είναι ένας συνδυασμός και των δύο — εκείνο το αίσθημα ότι το καλοκαίρι πλησιάζει στο τέλος του και ότι κάτι στην ατμόσφαιρα αρχίζει να ζητά κάτι διαφορετικό. Έναν διαφορετικό ρυθμό. Ένα διαφορετικό φώς.
Και επίσης μια διαφορετική μυρωδιά.
Γιατί αλλάζουμε άρωμα τον Σεπτέμβριο
Η αλλαγή αρώματος στο τέλος του καλοκαιριού δεν είναι καπρίτσιο ούτε τάση της μόδας. Είναι μια ενστικτώδης απάντηση σε κάτι πραγματικό.
Η όσφρηση είναι στενά συνδεδεμένη με τη διάθεση και το πλαίσιο. Τα αρώματα που επιλέγουμε το καλοκαίρι — φρέσκα, ελαφριά, υδάτινα, ηλιόλουστα — ανταποκρίνονται σε μια συγκεκριμένη ψυχική κατάσταση: διακοπές, ζέστη, ελεύθερο χρόνο, ανεμελιά. Είναι αρώματα που μυρίζουν σαν παύση.
Όταν αυτή η ψυχική κατάσταση αρχίζει να αλλάζει — όταν ο ρυθμός αρχίζει να επιταχύνεται, όταν τα σχέδια διακοπών δίνουν τη θέση τους σε σχέδια δουλειάς, όταν το πρόγραμμα γεμίζει ξανά — το καλοκαιρινό άρωμα αρχίζει να μην ταιριάζει. Όχι επειδή έπαψε να είναι καλό. Αλλά επειδή δεν ταιριάζει πια με το ποιος είσαι εκείνη τη στιγμή.
Η μυρωδιά της επιστροφής
Η επιστροφή στη ρουτίνα έχει τη δική της μυρωδιά.
Δεν είναι μια συγκεκριμένη μυρωδιά — είναι μια αίσθηση. Κάτι πιο ζεστό από το καλοκαίρι αλλά λιγότερο πυκνό από τον χειμώνα. Κάτι με περισσότερη παρουσία, περισσότερο χαρακτήρα, περισσότερη πρόθεση. Σαν να ετοιμάζεται κι εκείνο το άρωμα για κάτι.
Οι νότες που αρχίζουν να έχουν περισσότερο νόημα τον Σεπτέμβριο είναι αυτές που το καλοκαίρι άφηνε στο περιθώριο. Τα απαλά ξύλα — κέδρος, σανταλόξυλο — που δίνουν σώμα χωρίς να βαραίνουν. Τα κεχριμπαρένια που προσθέτουν ζεστασιά χωρίς να γίνονται υπερβολικά. Τα λουλουδάτα πιο έντονα από τα καλοκαιρινά αλλά χωρίς να φτάνουν στην πυκνότητα του χειμώνα.
Και τα ελαφριά gourmand. Καφές, κακάο, ξηρή βανίλια. Η μυρωδιά της επιστροφής στο γραφείο, του πρωινού καφέ, των σχεδίων που αποκτούν ξανά δομή.
Η μετάβαση δεν χρειάζεται να είναι απότομη
Δεν υπάρχει κανόνας που να λέει ότι την πρώτη Σεπτεμβρίου πρέπει να αλλάξεις άρωμα.
Η οσφρητική μετάβαση μπορεί να είναι τόσο σταδιακή όσο η αλλαγή εποχής. Να αρχίσεις να χρησιμοποιείς το καλοκαιρινό άρωμα μόνο το πρωί και να κρατήσεις κάτι πιο ζεστό για το απόγευμα. Να εισαγάγεις ένα νέο φιαλίδιο και να εναλλάσσεις ανάλογα με το πρόγραμμα της ημέρας. Να δοκιμάσεις νέες νότες χωρίς να εγκαταλείψεις εντελώς τις συνηθισμένες.
Η όσφρηση είναι η αίσθηση πιο στενά συνδεδεμένη με την ταυτότητα — και η ταυτότητα δεν αλλάζει απότομα. Η μετάβαση γίνεται σιγά σιγά, ένα ψεκασμό τη φορά, μέχρι που μια μέρα συνειδητοποιείς ότι φοράς εβδομάδες το ίδιο άρωμα και ότι το καλοκαίρι έχει πια περάσει.
Ένα νέο άρωμα για ένα νέο κεφάλαιο
Υπάρχουν άνθρωποι που σηματοδοτούν τις αλλαγές με ένα καινούργιο άρωμα.
Μια καινούργια μυρωδιά για ένα καινούργιο κεφάλαιο. Κάτι χωρίς προηγούμενες συνδέσεις, που δεν μυρίζει σαν κάτι που έχει ήδη περάσει, που ανήκει εντελώς στο παρόν.
Είναι ένας από τους πιο ισχυρούς τρόπους ώστε μια μετάβαση να νιώθεται σαν αρχή αντί για τέλος.
Ο Σεπτέμβριος μυρίζει σαν δυνατότητα. Το να διαλέξεις σωστά το άρωμα σημαίνει να ξεκινήσεις με το δεξί.
The Mood Edit
Η μυρωδιά της αλλαγής εποχής.
Όταν το καλοκαίρι αρχίζει να τελειώνει, αλλάζει και το άρωμα. Τρία αρώματα για να κάνετε αυτή τη μετάβαση με φυσικό τρόπο.
Γυναικείο · Ανατολίτικο
divain.766
Μοντερνισμός και κομψότητα σε τέλεια αρμονία. Άνθος πορτοκαλιάς, νερολί, πορτοκάλι και βανίλια — ένα από τα αγαπημένα μας για την ευελιξία του και επειδή ταιριάζει σχεδόν σε κάθε περίσταση.
Ανδρικό · Ξυλώδες
divain.026
Η ζωντανή ενέργεια μιας ημέρας του Σεπτεμβρίου. Ξυλώδες και μπαχαρικό με περγαμόντο, κανέλα και μήλο — δυναμισμός και αυτοπεποίθηση σε κάθε ψεκασμό.
Γυναικείο · Ανατολίτικο
divain.602
Η ελευθερία σε κάθε νότα. Ένα φρέσκο και έντονο άρωμα για όσους τολμούν να ζήσουν χωρίς περιορισμούς — άνθος πορτοκαλιάς και λεβάντα που γιορτάζουν την επιστροφή στη ρουτίνα.